De relatieve chaos van langs elkaar heen werkende instanties heeft als groot voordeel een mate van dynamiek, een vrijheid om in te springen, onverwachte kansen tot verbetering te benutten of om het hoofd te bieden aan urgente situaties. Wonderlijk is echter het feit dat de zelfstandigheid die de verschillende intanties kenmerkt niet lijkt door te werken naar de uitvoerders, werkers, bouwvakkers en al diegenen die verantwoordelijk zijn voor het fysieke tot stand komen van de stad, het beeld van de stad.

Het dictaat van regelgeving en werktekening enerzijds en de afstand tussen ‘ontwerper’ en uitvoerder anderzijds blijkt zo groot dat Kafka’s muze er vleugels van zou krijgen.

De achter het verkeersbord verdwenen klok in wijkpark het Oude Westen spreekt in dit verband boekdelen maar is zeker niet een op zichzelf staand voorbeeld.