REMISE
Stel: er bestaat een terrein in Amsterdam. Openbaar, toegankelijk, en (eventueel gedeeltelijk) afsluitbaar. Zo groot als een voetbalveld. Vervolgens twee acties op korte termijn.

Eerste actie:
Het verzamelen van alle her en der verspreide kunstvoorwerpen die in de loop der jaren terechtgekomen zijn op gemeentewerven, werkplaatsen en opslagterreinen. Het gaat hierbij om zowel delen van architectuur en sculpturale toepassingen aan bruggen e.d., als om historische en eigentijdse kunstwerken. Zo ontstaat er overzicht, wordt het risico van kwijtraken verminderd en is het terrein ingewijd. De 'remise' krijgt contour als culturele bewaarplaats.

Er kan inventarisatie en documentatie plaatsvinden en er kan onderhoud gepleegd worden.

Tweede actie:
Alle kunstwerken die in slechte staat verkeren en waarvan het transporteren enigszins mogelijk is worden op het terrein geplaatst en onder deskundig toezicht onderzocht op de mogelijkheid van restauratie. De voordelen zullen duidelijk zijn, en dat betreft niet alleen de kosten.
Op langere termijn zal het terrein functioneren als depot voor beelden die niet meer werken in de stad.

In het geval er in de toekomst afspraken gemaakt worden met kunstenaars over de termijn waarbinnen een werk moet worden gehandhaafd op de bestemde locatie, zal herplaatsing in de remise een respectvol vervolg zijn op het stedelijk verblijf.
Het werk zal deel blijven uitmaken van de stedelijke collectie. Weliswaar onttrokken aan de oorspronkelijke context, maar zorgvuldig beheerd. Derhalve blijft de mogelijkheid bestaan het werk te herplaatsen in dezelfde of andere omstandigheden.

pag. 1 | pag. 2