STRATEGIE?
Dat model, die samenleving, die productiewijze. Daar zet het werk van Reijers vraagtekens bij. Niet als strategie, niet als ideologisch raamwerk, niet als propaganda voor een ecologisch bewustzijn. De kanttekeningen komen voort uit een bijzondere omgang met de dingen. in de eerste plaats geduld. Weten dat je twee jaar moet wachten om resultaat te krijgen van je inspanningen is een heel archaisch vermogen geworden. En daarnaast kennis. Specialistische kennis op verschillende terreinen. Dat betekent onderzoek, vragen, praten, veel praten.

In de Metropolis M (januari 2001) wordt gesteld dat de grote vraag (op dit gebied) van het moment is: Waar houdt de cultuur op en waar begint de natuur? En dat kunstenaars zich niet onttrekken aan het debat rond deze vraag. Maar in plaats van ten strijde te trekken voor een hernieuwd ecologisch besef, zoals een generatie voor hen deed, gooien kunstenaars en vormgevers juist olie op het vuur door het onderscheid tussen natuur en cultuur te vertroebelen. Aldus de redactie. Dat veronderstelt een zekere mate van strategie, of bewustzijn.

Opzettelijkheid.Wat vast staat voor mij, is dat Zeger Reijers niet moedwillig meewerkt aan het vervagen van grenzen. Niet dat hij niet nadenkt over wat hij wil doen. Zware overpeinzingen. Serieuze zaken. Maar het vervagen van grenzen, het meerlagig van cultuur versus natuur...nee. Wat ik hier probeer te stellen is dat de vraag naar het begin en eind van natuur en cultuur niet beantwoord kan worden omdat de begrippen als zodanig al in elkaar besloten liggen. Als een bever een dam bouwt is dat natuur en en als de mens een sloot graaft is dat cultuur?

pag. 1 | pag. 2